Kış aylarının vazgeçilmezi arasında bulunan yorgan, geçmiş yıllarda çeşit çeşit desenleriyle ve renkli kumaşlarıyla göz doldururdu. Bin bir emekle dikilen el yapımı yorganların yerini makine üretimi yorganlar aldı. Kültürümüzün önemli parçası olan yorgancılığı yapanların da her yıl azalmasıyla meslek, son yıllarını yaşamaya başladı.
İzmir’in sanayi kenti Aliağa ilçesinde yorgan üretimi yapan Harun Çoban, mesleklerinin teknolojiye yenik düştüğünü söyledi. 1968 yılından beri modern zamana inat el emeği göz nuru yorganlar yapan ve 35 yıldır günümüzün son yorgan ustalarından biri olan Harun Çoban, “Çeyiz hazırlıklarında ve sünnet çocuğunun düğünlerinde bütün aileler mutlaka ipek kumaşlardan yorganlar diktirirlerdi. Evlenen genç kızlarımıza diktiğim yorganlardan sonra onların evlatlarına yorgan diktiğim de oldu. Bir yorganı üç gün işleyerek yaptığımız günler geride kaldı. Zamanında rağbet gören pamuk yorganlar, artık elyaf ve makine işi yorganlara yerini bıraktı. Dolayısıyla artık sanat eseri yorganları görmek çok zor. Büyük alışveriş merkezlerinde ve tekstil mağazalarında satılan hazır yorgan ve battaniyelere daha çok talep var. Teknoloji karşısında mesleğimiz son bulmak üzere. Son demini yaşıyor” dedi.

Dükkanı kapatıyor
1986-1987 yıllarında nüfusu 17 bin olan Aliağa’da dört yorgancı olduğunu belirten Çoban, “Bu mesleğe, İstanbul’da 1967 yılında teyzemlerin dükkanında çırak olarak başladım. Daha sonra Konya’da kendi dükkanımı açtım. Ekonomik sebeplerle İzmir’e taşınmak zorunda kaldım. Aliağa ilçesinde yorgancılık mesleği yapan dört kişiydik. Yorgancılık çok emek isteyen bir iştir. Meslektaşlarımız, yıllar geçtikçe azalan ilgi karşısında dayanamayarak dükkanlarını kapattı. 1968 yılından bu yana yarım asırdır mesleğimi aşkla, şevkle devam ettirdim. Yanımda çıraklar yetiştirdim. Onlar da artık başka mesleklere yöneldi. Şu an Aliağa ilçesinde bu işi yapan tek kişi benim. Benden başka yorgan diken dükkan yok. Ben de yaşımın 73 olmasından dolayı üzülerek bu hafta dükkanımı kapatıyorum" diye konuştu.