Merhaba çok kıymetli okuyucularımız,
6 Şubat 2023…
Saat 04.17.
Bu ülkenin hafızasına kazınan, acının ve çaresizliğin aynı anda yaşandığı o gece, asrın felaketiyle binlerce canımızı toprağa verdik. Depremde hayatını kaybeden şehitlerimizi sevgi, saygı ve özlemle anıyorum. Mekânları cennet olsun.
Aradan geçen zamana rağmen 6 Şubat ne unutulacak ne de unutturulacak bir tarihtir. Çünkü bu tarih, sadece binaların değil; hayatların, hayallerin ve umutların yıkıldığı bir gündür. Çok sevdiğimiz insanları bizden alıp götürmüştür. Üstelik depremden sonra yaşanan sıkıntılar, kayıplar ve belirsizlikler de hafızalarımızda silinmesi mümkün olmayan derin izler bırakmıştır.
Depremin sene-i devriyesinde Türkiye genelinde, özellikle de Osmaniye’de çeşitli anma programları düzenlendi. Bu anmalar bir formalite değil; bir vicdan muhasebesidir. Çünkü yaşananları hatırlamazsak, ders çıkarmamız da mümkün olmaz.
Şöyle bir durup düşünelim:
Türkiye tarihinde ilk kez 11 ilde aynı anda bu denli yıkıcı bir deprem yaşandı. Her ilde ağır kayıplar verdik, binlerce insanımızı şehit ettik. En acı gerçek ise şuydu: Hepimiz hazırlıksız yakalandık. Türkiye, böyle bir tabloyla daha önce hiç karşılaşmamıştı. Ne yapacağını bilen azdı, çaresizce bekleyen çoktu.
Buradan açıkça söylüyorum:
Türkiye artık bir Deprem Bakanlığı kurmak zorundadır. Bu bir lüks değil, hayati bir ihtiyaçtır. Çünkü depremin nerede ve ne zaman olacağını kimse bilmiyor. Bir bakıyorsunuz deprem olmuş, insanlar hayatını kaybetmiş; ayakta kalanlar ise ne yapacağını bilmeden yardım bekliyor.
Depremde en kritik konu, enkaz altında kalan vatandaşlarımızın ilk saatlerde sağ olarak kurtarılmasıdır. Kaybettiğimiz canların büyük bir kısmını, yeterli ve hızlı müdahale olmadığı için enkaz altında veriyoruz. Bunun önüne geçmenin yolu bellidir: Yetişmiş insan gücü.
Bu nedenle 81 ilde AFAD gönüllülerinin ciddi eğitimlerden geçirilmesi, profesyonel ekipler hâline getirilmesi ve gerekirse bu kişilerin belirli bir maaşla her an göreve hazır tutulması artık ertelenemez bir zorunluluktur. Deprem olur olmaz, vakit kaybetmeden bölgeye sevk edilecek hazır ekipler hayat kurtarır.
Eğer Türkiye bir Deprem Bakanlığı kurar, sistemli ve sürekli bir hazırlık sürecini hayata geçirirse; her depremde binlerce insanı toprağa vermek zorunda kalmayız. Çünkü kader dediğimiz şeyin içinde ihmal varsa, bunun adı kader değildir.
6 Şubat bize çok ağır bir bedel ödetti.
Şimdi bu bedelin karşılığını akıl, planlama ve sorumlulukla vermek zorundayız.
Unutmayalım:
6 Şubat unutulacak bir gün değil.
Ama ders alınırsa, bir daha bu kadar can yakmayacak bir milat olabilir.
