Merhaba çok kıymetli okuyucularımız,
Öncelikle şunu net bir şekilde ifade etmek isterim: Ben bir gazeteciyim. Ne kimseyi “yemek” gibi bir niyetim vardır, ne de bir makamı sarsacak, birini görevinden edecek bir yetkim ya da selahiyetim. Gazetecinin görevi makam dağıtmak değil; kamu adına soru sormak, eksikleri dile getirmek ve doğruları yazmaktır.
Ancak bir yöneticinin, şahsi kimliğiyle değil makamının gücünü arkasına alarak; ağır, hakaret içeren, hatta iftira niteliği taşıyan paylaşımlar yapması kabul edilebilir değildir. Hele ki muhtarlar üzerinden, kamuoyunu germeye yönelik, çirkin ve seviyesiz ifadelerle yapılan açıklamalar toplum vicdanında karşılık bulmaz. Bu tür tutumlar sadece kişiye değil, temsil edilen makama da zarar verir.
Günlerdir bazı çevreler benim de aynı üslupla cevap vermemi, seviyeyi aşağı çekmemi bekliyor. Yanılıyorlar. Benim bir aile terbiyem var. 40 yıla yaklaşan gazetecilik hayatım boyunca edindiğim meslek etiğim var. Bugüne kadar nasıl ki kalemimi hakaret için kullanmadıysam, bundan sonra da kullanmam. Eleştiri yaparım; ama iftira atmam. Yanlışı yazarım; ama küfür etmem.
Kötü söz sahibine aittir. Kimsenin beni çekmek istediği mindere inmeye niyetim yok. Önüne gelene hakaret etmeyi alışkanlık haline getiren, makamını şahsi hesaplaşmalar için kullanan bir anlayışla polemiğe girmek bana bir şey kazandırmaz. Aksine, gazeteciliğin onuruna zarar verir.
Başı sıkıştığında siyasi camialara sığınarak kendini koruma refleksi geliştirenleri de bu şehir tanıyor. Benim, başta MHP camiası olmak üzere tüm siyasi yapılara ve saygın ailelere karşı her zaman saygım olmuştur. Bu camiaların içinde beni seven, arayıp üzüntüsünü dile getiren yüzlerce insan olduğuna da inanıyorum. Kimseyi töhmet altında bırakmak gibi bir yaklaşımım asla olamaz.
Bugün yapılan çirkin paylaşımların amacı bellidir: Eleştiriyi susturmak, eksiklerin yazılmasını engellemek ve kamuoyunun dikkatini dağıtmak. Fakat bilinmelidir ki; biz doğru bildiğimiz yolda yürümekten bir santim dahi geri atmayacağız. Gazetecilik, alkış için değil; gerektiğinde rahatsız etmek için yapılır.
Elbette gün gelir, yapılan her işin, söylenen her sözün bir karşılığı olur. Devlet ciddiyeti ve makam sorumluluğu gereğini zamanı geldiğinde yerine getirir. Buna olan inancım tamdır.
Bizim meselemiz kişisel değil, ilkeseldir.
Biz kimseyi “yemeye” değil, doğruları yazmaya talibiz.
Kalemimiz kırılmadıkça da yazmaya devam edeceğiz.
