Merhaba çok kıymetli okuyucularımız,
Son iki haftadır sokaklarda dolaşıyor, insanlarla birebir temas kuruyorum. Bu süreçte o kadar samimi ve içten karşılaşmalar yaşadım ki… Boynuma sarılanlar, fotoğraf çektirmek isteyenler, “Efsane gazeteci, senin yanındayız” diyenler… “Bizim söyleyemediklerimizi sen bizim adımıza söylüyorsun” diyerek destek veren onlarca, hatta yüzlerce okurumla karşılaştım. İnanın, bu sözleri duymak beni çok duygulandırdı. Zaman zaman gözlerimin dolduğu anlar bile oldu. Ben de hiçbir zaman için onların bana gösterdiği ilgi ve alakayı istismar etmeyeceğim ve onlara layık olmak için var gücümle çalışacağım.
Aslında yaşananların temelinde çok basit bir eleştiri vardı. Fakat ne yazık ki bazı çevreler tarafından bu konu gereğinden fazla büyütüldü ve araya giren fitne odakları tarafından farklı anlamlara çekilmeye çalışıldı. Oysa ne benim Sayın İbrahim Bey’e karşı bir kinim olabilir ne de onun bana karşı. Bu şehirde yaşayan insanlar olarak ortak paydamız Osmaniye’dir.
Ancak şunu da özellikle belirtmek isterim: Bunları yazıyorum diye hemen farklı anlamlar çıkarılmasın. Benim durduğum yer bellidir ve değişmez. Ben milletimin yanındayım. Dün de böyleydi, bugün de böyle, yarın da böyle olacak. Sonuna kadar milletimin yanında durmaya devam edeceğim.
Ömrünü bu vilayete adamış bir gazeteci olarak benim görevim Osmaniye’nin gerçeklerini yazmaktır. Ne abartırım ne de yazdıklarımın içine farklı anlamlar katmaya çalışırım. Buradaki fark şudur: Ben yağcılık yapan bir gazeteci bozuntusu değilim. Mesleğinin bilincinde, işini hakkıyla yapmaya çalışan bir gazeteciyim.
Gözümün önünde olan yanlışları görmezden gelmek bana yakışmaz. Olan biteni bu halkla paylaşmak benim sorumluluğumdur. Bu mübarek günlerde evine gidecek düzgün bir yolu olmayanların, evinde kanalizasyon kokusuyla yaşamak zorunda kalan insanların feryadını elbette gündeme getireceğim. Çünkü gazetecilik tam da bunun için vardır.
Eğer belediyeler görevlerini eksiksiz yerine getirir, vatandaş da şikâyet edecek bir durum yaşamazsa benim bunları yazmama zaten gerek kalmaz. Aksi halde susmak, görmezden gelmek, kendi vicdanıma ve mesleğime ihanet etmek olur.
Ben Osmaniye’nin gerçek yüzünü anlatıyorum, gördüğümü yazıyorum. Bundan rahatsız olanlar olabilir; ancak bu durum beni ilgilendirmez. Herkes kendi işini layıkıyla yaptığı sürece kimse de rahatsız olmaz. O zaman hep birlikte güzel Osmaniye’mizde huzur içinde yaşar gideriz.
Bizler de siz kıymetli okuyucularımızın gösterdiği ilgiye ve güvene layık olmak için doğru bildiğimizi yazmaya, halkın sesi olmaya devam edeceğiz.
